Spektakl Teatru Starego zagrany na jego scenie kameralnej. Cztery tomy “Genialnej przyjaciółki” to moja cudowna opowieściowo – literacka podróż. Jedna z ciekawszych i najbardziej porywających, które czytałam. Obejrzałam też serial wg książki, który był bardzo dobry. Teraz przymierzałam się do spektaklu ciekawa tego, jak reżyserka da sobie radę z takim dziełem, tematyką, mnogością wątków, klimatem. Podchodziłam do tego sceptycznie. Spektakl trwał 3 godziny i 40 minut. Co było trochę przerażające w perspektywie. Ale… ani chwili się nie nudziłam. Świetna obsada. Ciekawa konwencja spektaklu – aktorzy grali, a czasami komentowali swoje role zapowiadając to, co będzie lub, że czegoś miało nie być. Odważna sztuka – emancypacja, wykorzystywanie seksualne, trudna rola kobiet w latach 60. XX wieku i wiele innych tematów (klimatu biednego, brudnego Neapolu nie udało się odtworzyć). Na tych m.in. tematach spektakl się skupił, by zmieścić się w konkretnych ramach czasowych. Zaskakujące rozwiązania i formy teatralne. Szczypta humoru, choć tematy w większości poważne i niewesołe. Myślę, że jeśli ktoś nie czytał książek, mógł mieć wrażenie chaosu i mógł nie rozumieć wszystkiego. Niesamowite teatralne zakończenie, które wprawiło nas w osłupienie.