Jeśli chodzi o opowieści o dawnych dworach królewskich, pałacach i ich mieszkańcach na tle wydarzeń historycznych, to tak, lubię. Chociaż to lubienie nie odzwierciedla mojego do tych spraw stosunku. Jednymi z najciekawszych seriali o tej tematyce jakie oglądałam i które szczególnie pamiętam były: „Dynastia Tudorów” (2007 r., 4 sezony) oraz „Wiktoria” (2016 r., 3 sezony). W tym drugim w roli królowej Wiktorii wystąpiła urocza i intrygująca Jenna Coleman. Jej relacja z wicehrabią Melbourne była jedyna w swoim rodzaju i była bardzo mocnym, wciągającym i ujmującym wątkiem.
Ale wracając do innej władczyni, czyli tytułowej cesarzowej Sissi. Być może sięgnęłam po opowieść o niej, bo wcześniej byłam na Korfu, a wyspa ta była miejscem, gdzie Elżbieta Bawarska (zwana Sissi) spędziła kilka miesięcy. Pałac Achillion (budynek, okoliczne ogrody i widoki są na zdjęciach), w którym mieszkała, został wzniesiony na cześć jej jednego z dzieci, tragicznie zmarłego syna Rudolfa. Sissi prawdopodobnie wtedy była już w depresji – po odsunięciu jej od wychowania własnych dzieci, po śmierci pierwszej córeczki i śmierci syna.
Sissi (uważana za najpiękniejszą kobietę swoich czasów) wcześniej, przez długi czas była szczęśliwą mężatką, kochaną przez męża – cesarza Franiciszka. Choć początkowo żoną cesarza miała być jej siostra Helena, ale uczucia Sissi i Franciszka zmieniły bieg historii. Młoda cesarzowa zmagała się z wieloma trudnościami – od zawiłych relacji na dworze habsburskim po polityczne i społeczne napięcia w cesarstwie. Jej wyzwolenie, bunt przeciw takiej władzy, jakiej nie chciała być częścią i to, jak była traktowana na wiedeńskim dworze (głównie przez swoją teściową księżnę Zofię), powoli powodowały, że gasła i oddalała się rodu habsburskiego.
Fajnie się oglądało – jeden i drugi sezon. No i zawsze tego typu filmy czy seriale dostarczają w pakiecie przypominajki historyczne czasem w ciekawszej i łatwiej przyswajalnej formie, niż dawne lekcje historii.
