Spektakl na podstawie książki Didiera Eribon’a. Kultowe przedstawienie Teatru Nowego w Warszawie i Łaźni Nowej w Krakowie. Nie przypadkowo w głównej roli osadzony Jacek Poniedziałek, który podobnie, jak francuski socjolog uciekł z miejsca, gdzie się urodził (małego miasta) ze względu na szykany i wykluczenie związane z homoseksualną orientacją. Główny bohater książki Eribon’a żyjąc na prowincji musiał ukrywać swoją orientację seksualną, a gdy zdecydował się porzucić swoje rodzinne strony, znalazł się w inteligenckim środowisku, w którym z kolei ukrywał swoje robotnicze pochodzenie. Temat potrzebny, aktualny – wszechobecna krytykowana inność. Ale momentami męczą mnie dziwne środki wyrazu, które są stosowane w niektórych spektaklach – jakieś mocne dźwięki, uporczywie powtarzane przez aktorów, pozy. Ot takie dziwności, których nie rozumiem – nie wiem, czemu mają służyć. Może będę miała kiedyś okazję porozmawiać z którymś z reżyserów.