Jedno z takich miejsc, które robi wielkie wrażenie u osób, które mają tzw. starą duszę. Które robią zdjęcia starych chałup, uroczych wiejskich ogródków. Które z uwagą i wzruszeniem pochylają się nad starymi przedmiotami. Park to ogromny obszar (22 ha), którego obejście zajmuje kilka godzin. Spacerowałam tam oniemiała z zachwytu. Chałupy, karczmy, dwory, szkoła, warsztaty rzemieślnicze, wiatraki, kościół, kuźnia i inne budynki gospodarcze z okresu od XVII do XX wieku. Wszystko wiernie odtworzone, z autentycznym wyposażeniem (nawet produkty żywnościowe poukładane na stołach i spiżarniach). Przy chałupach ogródki z wiejskimi kwiatami i uprawianymi warzywami. Do kilku obiektów można wejść, do innych tylko częściowo oglądając wnętrze przez szybę. W jednym z budynków jest pozwolenie, a raczej zachęta do tego, by dotykać wszystkiego – można położyć się na starym łóżku, przymierzyć korale leżące na toaletce, otworzyć szafę czy wysunąć którąś z szuflad.
W głównym budynku jest imponująco kreatywnie urządzone muzeum poświęcone założycielom tego miejsca: Teodorze i Izydorowi Gulgowskim.
Cały obszar parku jest przyjazny zwierzętom. Na miejscu jest też restauracja i sklepik z lokalnymi wyrobami.
Ogromnie się cieszę, że trafiłam na to miejsce.
ul. T. i I. Gulgowskich 68, 83-406 Wdzydze
