Wiele bym oddała, by móc przenieść się na chwilę do dawnego świata kawiarnianych stolików, przy których odbywały się długie wieczorno – nocne rozmowy literatów i innych artystów. Często o tym myślę przy okazji stykania się z twórczością starszych, najczęściej już nieżyjących poetów, pisarzy, czy malarzy. Albo móc podglądnąć ich w czasie ich pracy. Dlatego uwielbiam odwiedzać miejsca takie, jak to w tytule. To taka namiastka, bo mogę w nich spotkać co najwyżej duchy 🙂 Pewnie nie tak wnikliwie jak Anna Król, która napisała piękną książkę o Iwaszkiewiczu: „Rzeczy. Iwaszkiewicz intymnie”, ale też z czułością przyglądałam się różnym zwyczajnym przedmiotom w jego domu. Tym, których używał i tym, na które patrzył pracując. Spoglądałam przez okna na widok, który go inspirował.
Stawisko to posiadłość, którą żona Iwaszkiewicza, Anna, dostała w prezencie ślubnym od swojego ojca Stanisława Wilhelma Lilpopa. Para mieszkała w niej przez ponad 50 lat. Przez ten czas (do śmierci Iwaszkiewicza) budynek był nie tylko domem mieszkalnym, ale również miejscem kulturalnym, w którym bywali Słonimski, Miłosz, Lechoń czy Szymanowski. W czasie wojny ukrywali się w nim Andrzejewski, Baczyński, Dygat i inni. Po śmierci Iwaszkiewicza w 1980 r. Stawisko przeszło na własność państwa i stało się muzeum jednak zachowującym swój pierwotny charakter domowy.
ul. Gołębia 1, Podkowa Leśna
