Świetna społeczna satyra na ludzkie niedoskonałości, uprzedzenia i nierówności klasowe. Raj z widokiem na tajemnice.
„ROK Z ŻYCIA CODZIENNEGO W EUROPIE ŚRODKOWO – WSCHODNIEJ” – reż. Monika Strzępka i Paweł Demirski
Dużo rozmów i rozważań za mną na temat spektakli tej dwójki teatralnych twórców. Chyba nie zrobili słabego przedstawienia. Każde jest zaskakujące i porywające. Tym razem klasy społeczne, ich przedstawiciele, obyczajowość, różne zachowania. Absurd i stereotypy w społecznych podziałach. Mocne, zaczepne, prześmiewcze. Oczywiście Teatr Stary.
„JEDNOAKTÓWKI” – reż. Józef Opalski
Spektakl na podstawie czterech z sześciu jednoaktówek Janusza Głowackiego, które są esencją jego pisarstwa. 4 sztuki. Mieszanina absurdu, nonsensu, ironii i humoru. Tacy jesteśmy, tak się zachowujemy. Głowacki to wyśmienity obserwator. Obejrzałam te sztuki w kameralnym Teatrze Barakah, przytulonym do kamienicy krakowskiego Kazimierza. W językach arabskim i hebrajskim barakah oznacza „błogosławieństwo, esencję życia, dar Boga”.