Rafting na rzece Vjosa w Albanii to niczym nieskrępowany kontakt z naturą – czysta, pełna zawirowań, otoczona niesamowitymi formacjami skalnymi rzeka. We wrześniu była dość spokojna. Miłośnikom pływania na pontonach oferowała na około dwugodzinnej trasie kilka, może kilkanaście ekscytujących zawirowań. Ale z tego, co opowiadał nasz sternik, zimą rzeka sięga górnych partii skał, które widać na niektórych z poniższych zdjęć. W Międzynarodowej Skali Trudności Rzek (WW) może osiągnąć nawet szóstkę, czyli silny nurt, fale, sporo przeszkód w postaci wirów i skał, a co za tym idzie bardzo duże ryzyko wywrotki. Jakiś czas temu zmyła z powierzchni drewnianą restaurację położoną naprawdę wysoko, w której po tej rzecznej przygodzie, jedliśmy obiad.
Z dobrych rzeczy z pobytu w Albanii na pierwsze miejsce w hierarchii ustawiam to, że miałam okazję być nad tą ostatnią prawdziwie dziką, dużą rzeką w Europie. Jej uroda, zalewiska, meandry, niesamowity kolor, a wszystko to otulone przepięknymi, malowniczymi górami, chwyciły za serce nie tylko mnie.
Rzeka była zagrożona planami budowy tam i elektrowni wodnych, co oczywiście całkowicie zmieniłoby jej charakter. Naukowcy, organizacje ekologiczne, lokalna społeczność podjęli działania, aby do tego nie dopuścić. W walkę o rzekę zaangażował się również Leonardo DiCaprio. Poprzez swoją działalność aktywistyczną aktor podniósł świadomość na temat zagrożeń dla rzeki. Jego zaangażowanie przyczyniło się do sukcesu. W marcu 2023 roku rząd Albanii utworzył Park Narodowy Vjosa, stając się pierwszym krajem w Europie, który objął ochroną całą rzekę. Jej źródła zaczynają się już w Grecji, rzeka przepływa przez ten kraj na długości 80 km, po czym wpływa na obszar Albanii i tam płynąc przez 192 km wpada do Morza Adriatyckiego.
Vjosa jest niezwykle czysta i jest siedliskiem dla wielu gatunków ryb i ptaków. Kilka orłów przednich oraz żurawi latało nad naszymi głowami.
